Czym jest Trauma

Czym jest Trauma...

Trauma to psychologiczna i emocjonalna odpowiedź naszego systemu nerwowego na głęboko stresujące, trudne lub wywołujące lęk wydarzenie, które przytłacza, niwelując zdolność jednostki do radzenia sobie, powoduje poczucie bezradności, obniża poczucie własnej wartości i zmniejsza w sposób znaczący zdolność kontenerowania, pomieszczania i odczuwania pełnego zakresu emocji i doświadczeń.

Symptomy traumy to często szok i zaprzeczenie. Z biegiem czasu te reakcje emocjonalne mogą zanikać, ale osoba, która przeżyła, może również doświadczyć reakcji długotrwałych, takich jak:
  • Złość, gniew 
  • Uporczywe, przewlekłe uczucia smutku i rozpaczy 
  • Retrospekcje 
  • Nieprzewidywalne emocje i reakcje emocjonalne
  • Fizyczne objawy, takie jak nudności i bóle głowy oraz wszelkie symptomy a potem syndromy poniżej przepony, z układu pokarmowego oraz z całego ciała
  • Intensywne poczucie winy, jakbyśmy byli w jakiś sposób odpowiedzialni za wydarzenie 
  • Poczucie wstydu nieadekwatne do aktualnych wydarzeń
  • Poczucie izolacji i beznadziejności
  • W skrajnych przypadkach przy traumie przewlekłej i złożonej zaburzeń osobowości
Przyczyny powstania traumy mogą być bardzo różne i kategoryzują doświadczenia w zależności od czasu powstania. 
Definiujemy więc traumę prenatalną, okołoporodową, wczesnodziecięcą, rozwojową, szokową... 

Czynniki wpływające na powstanie traumy prenatalnej to m.in. 
  • fizyczne lub emocjonalne zdrowie matki - mama straumatyzowana, depresyjna, zdysocjowana lub niespokojna, 
  • relacje między matką a ojcem - stosunek ojca do ciąży - nieobecność fizyczna lub emocjonalna ojca dziecka, porzucenie matki w ciąży, 
  • atmosfera w rodzinie - śmierci, wypadki, zdarzenia losowe, wojenne, przesiedlenia, głód, poczucie winy, wstyd, 
  • poważne rozważanie aborcji.
Trauma okołoporodowa może być związana ze śmiercią matki podczas porodu, z porodem przedwczesnym lub długim, trudnym i bolesnym a także z długim okresem przebywania w inkubatorze lub szpitalu i niewystarczającym kontaktem fizycznym z matką.

Trauma wczesnodziecięca lub rozwojowa jest wywoływana przez 
  • doświadczenia związanie z zaniedbaniem, zagrożeniem życia lub zdrowia zwłaszcza przy długotrwałej ekspozycji na te wydarzenia, 
  • sytuacje zwiazane z nadużyciem, np różnego rodzaju obrzędy praktykowane w rozmaitych kulturach takie jak obrzezanie lub zabiegi medyczne w szpitalu,
  • niedojrzałych, nieporadnych życiowo rodziców - matki, ojców niedostrojonych do podstawowych potrzeb dziecka, porzucających dziecko lub pozostawiających dziecko samo na długie okresy. 
  • przemoc fizyczną, psychiczną i emocjonalną, która wywiera ogromny, niszczący wpływ na rozwój dziecka, w skrajnych przypadkach dewastującą psychikę dziecka lub prowadzącą do prób samobójczych.
Nie wykształca się wtedy bezpieczna, oparta na zaufaniu więź z mamą i tatą. Wykształcają się za to u dziecka pewne strategie przetrwania aby móc przeżyć w niesprzyjającym środowisku a przede wszystkim dziecko odcina czucie, często wchodząc w zamrożenie, stany dysocjacyjne, zamarcia.

Często te strategie z dzieciństwa stosujemy w dorosłym życiu nie będąc do końca świadomym, że "nikogo nie potrzebuję, poradzę sobie sam..." lub "nie lubię się przytulać i nie potrzebuję dotyku" ma swoje początki dawno, dawno temu.
Sesje terapii traumy dla dorosłych mogą być prowadzone różnymi metodami, dobieranymi w zależności od tego, z czym pracujemy, jakiego rodzaju wydarzenie nas spotkało ale również dopasowanymi do potrzeb klienta czy jego osobowości. 
Terapia Brainspotting oparta o najnowcze osiągnięcia neuronauki uaktywnia głębokie struktury podkorowe i daje klientowi możliwość eksplorowania i zauważania głębokich odczuć w ciele, podczas gdy terapeuta trzyma dla niego przestrzeń, mówiąć niewiele lub prawie nic.  
Z kolei metoda Somatic Experiencing® i SOMA Embodiment® to rozmowa terapeutyczna skierowana głównie na rozpoznawanie odczuć płynących z głębi ciała, koordynację zmysłów, poczucie orientacji w przestrzeni, poczucie grawitacji i ugruntowanie. 

Połączenie tych metod sprawia, że dzieją się rzeczy niesamowite...

Będąc w terapii traumy balansujemy między odczuciami mającymi swoje źródła w doświadczonej wcześniej traumie, wyobrażeniami, ruchem wypływającym z ciała, emocjami, przestrzenią kognitywną a zasobami wewnętrznymi, zewnętrznymi oraz systemem zaangażowania społecznego. Staramy się zwrócić uwagę na każdy pojawiający się, wychodzący z ciała ruch i na bardzo subtelne odczucia komfortu i dyskomfortu. Terapie te umożliwiają odnowienie kontaktu z własnym ciałem, uwolnienie trudnych emocji i napięć utrzymywanych czasem w ciele latami, rozluźnienie i zwiększenie przepływu energii a także poprawienie czucia swoich zasobów wewnętrznych. 
Somatic Experiencing® opiera się na obserwacji dziko żyjących zwierząt, które pomimo stałego zagrożenia jakie niesie ze sobą życie w środowisku naturalnym, bardzo rzadko ulegają traumie i nie wykazują cech PTSD czyli zespołu stresu pourazowego, co w ogromnym stopniu dotyczy ludzi. Zwierzęta korzystają z wrodzonych mechanizmów regulowania i rozładowywania wysokiego poziomu pobudzenia związanego z zachowaniami obronnymi nastawionymi na przetrwanie. Dzięki tym mechanizmom zwierzęta mają wrodzoną odporność na traumę i nawet po bardzo groźnych doświadczeniach, są w stanie płynnie wrócić do normalnego życia i funkcjonowania.

Nieszczęściem człowieka w tym wszystkim jest to, że jako ssak lepiej rozwinięty i uplasowany wyżej w hierarchii rozwoju dysponuje korą nową czyli intelektem, a w związku z tym kontrolą, a także układem limbicznym, który odpowiada za zachowania emocjonalne i społeczne, więc nie pozwala sobie na zachowania wynikające z wrodzonych mechanizmów regulacji płynących z mózgu gadziego, dzięki którym możemy uwolnić napięcia. Kultura, religia i przekazy rodzinne kategorycznie dyskryminują pewne zachowania i reakcje, co powoduje, że jesteśmy podatni na straumatyzowanie jak żaden inny ssak. Dobrą wiadomością jest to, że impuls do pozbycia się napięcia i traumy z ciała jest aktywny całe życie i w dowolnym momencie, nawet po wielu latach, możemy wrócić do trudnego doświadczenia i uwolnić się od tego, co nas ogranicza. Terapia w ogólnym zarysie ma na celu to abyśmy lepiej potrafili zarządzać swoimi emocjami, potrafili zauważać odczucia fizyczne pojawiające się w ciele i pozwalali sobie z nimi być na tyle, by komunikować swoje granice i potrzeby. Są takie doświadczenia, po których bardzo trudno się podnieść, ale zawsze można sobie pomóc i dać sobie szansę na lepsze, pełniejsze życie.

Copyright ©2021 AKADEMIA PRACY Z CIAŁEM, All Rights Reserved.
Ta strona może korzystać z Cookies.
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.

OK, rozumiem lub Więcej Informacji
Informacja o Cookies
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.
OK, rozumiem